Yetişkin · Öykü

Ekmek ve Zeytin

Ahmet Büke

Yayınevi

Can Yayinlari

Sayfa

134

ISBN

978-975-07-3202-7

Su yoksa, hayat yoksa aşk da olmaz diyordu. Ben Mecnun’e ne istiyordum habire. Bu kız onu üzecekti. İstiyordum ki ben üzülmeyeyim. Mecnun umursun Hilya’yı, ben seveyim. Gönlü değil de evimizin karşısındaki gölü göstereyim ona. Yeşillik, kızıllık dalgaların kıyıya nasıl vurduğunu, böceğin, yılanın nasıl kıvrandığını anlatayım. Sazan çıkar, levrek iner dibe. Sonra bıyıklı gümüş bir balık, suyun kabuğundaki sineklere dikler gözlerini. “Tanrım,” der. “Suyun öbür yüzü de bu kadar delidolu mu?” Hilya sizce beni daha çok sever. Mecnun der. Çünkü Mecnun çöllere dönmüş yüzünü. Benim doğduğum yerde adım atsan su çarpar yüzüne. Kumruma Gördüğü adlı kitabıyla 2011 Sait Faik Hikâye Armağanı’nı kazanan Ahmet Büke, öykücülerimiz arasında farklı bir konuma sahip. İyi tanıdığı insanları, mahalle arasında olup biten günlük olayları yazıyor. Bu çevrelerin dilini, argosunu ustaca kullanıyor. Bunun yanında, özgün, sıra dışı bir öykü dili var Büke’nin. Ekmek ve Zeytin, yazarımızın aynı bakış açısıyla yazdığı birbirinden ince öykülerin yer aldığı bir kitap. Ancak bu defa Büke, öykülerini çok daha geniş bir coğrafyaya açıyor.